In een gemeente met 33 kernen bestaat het risico dat veel voorzieningen naar de grootste kernen verhuizen. Ik wil er voor zorgen dat er in alle dorpen scholen, sportverenigingen, sociale voorzieningen, multifunctionele accommodaties, winkels, etc behouden blijven of gerealiseerd worden. Ook dient de gemeente zich in te zetten voor goed buurtvervoer tussen de dorpen. Tradities houden we in stand.
Het versterken van de veiligheid is misschien wel de belangrijkste taak van een gemeente. Auto’s moeten door kunnen rijden waar het kan maar waar wegen elkaar kruisen dient de weg overzichtelijk ingericht te zijn en gaat de snelheid wat terug. Er komen meer gescheiden fietspaden en veilige voetpaden en oversteekplaatsen. Drukke punten en kruisingen dienen in het donker goed verlicht te zijn.
Er moeten voldoende nieuwe woningen gebouwd worden voor de eigen dorpsgenoten. Die krijgen wat mij betreft voorrang op anderen. Statushouders krijgen geen voorrang op een sociale huurwoning en de gemeente mag niet meer asielzoekers huisvesten dan de Haagse politiek ons oplegt.
Politici praten graag over mensen maar niet met mensen. Met name als die politici wat hoger opgeleid zijn denken ze vaak wel te weten wat goed voor de inwoners is. Daar ben ik niet van. Inwoners krijgen wat mij betreft een centrale rol in de toekomstplannen van hun dorp. De dorpsraad speelt daarin een belangrijke rol.
Er is vanuit Den Haag en de provincie veel kritiek op de boer en de boerencultuur. Maar boeren spelen een cruciale rol in onze voedselzekerheid en beheren de natuur. Als de veestapel moet inkrimpen dan via natuurlijk verloop en met financiële ondersteuning vanuit de provincie en het Rijk. Daar waar toch schuring ontstaat tussen boerenbelangen en de burger neemt de gemeente een bemiddelende rol aan met als doel om een acceptabele oplossing voor allen te zoeken. En die is er vaak wel!